کامپیوتر

نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی... به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند... لحظه ها عریانند، به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز...